Yazıldığı gibi okunsa keşke,
adı kederdir keşmekeş bir işkencedir,
bazıları ona hasret der; ben ise: ölüm.
kimseler umut der; ben Aile.
belki de hiçbirşey o kadarda nadir değildir,
belki de hissetiklerimdi nadir,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta