Efkâr çökmüş Hasan’ımın yüzüne,
Bela kapıda,
Söz dinlemiyor,
Merhamet etmiyor,
Bulursa alacak varı,
Bulamazsa alacak yarı…
Anlamıyor kimse yüreği darda,
Borç kabarık,
Çok, ödenemiyor,
Kimse yardım etmiyor,
Sözün bittiği yerde Hasan,
Kar etmiyor, ağlayıp, yalvarsan…
Nerden inandın yalancının sözüne,
Adam hain,
Adam yalancı,
Satılmış, kahpe, tuzakçı,
İnandırdı, inancından girerek,
Uyandırmadı kimse, kahpe felek…
Aç kurtlar gibi sarmışlar etrafını,
Bir Çek,
Birkaç senet,
Gel de bunlara sabret,
Oldu yine senin dediğin,
Kahpe kader, Hasanı da mahvet…
Demedim mi ben sana hasanım,
Bu zalimlerin ocağını basalım,
Öfkemizi yüzlerine kusalım,
Şiddet bunların anladıkları tek dil,
Dinsizin hakkından,
Ancak, imansız gelir, bunu bil!
Dinlemedin ah, beni dinlemedin,
Bak şimdi hasanım ne hale geldin…
Samsun-1976
Mehmet Arslan 3Kayıt Tarihi : 28.12.2016 13:43:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
eyvah hasanım...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!