Hasan Yıldız Şiirleri - Şair Hasan Yıldız

Bir lokma ekmek için olduk kul köle.....
Kırkından sonra Halil İbrahim sofrası nafile......
****2004
06-04-2006

Yapışmış bedenime koparıyorlar habbe habbe
Yıkılıyor iskeletim dökülüyor etlerim pençe pençe
İniltiler söylediğim en güzel şarkı hece hece
Boş imiş dünya boş acılarla pençeleşiyorum yaşamın neresi hoş
2006
22-04-2006

Bu gün doğum günümüş,
telefonuma gelen mesajlardan
öğrendim,
Hiç kutlamadım ki,biz doğumu değil,ölümü kutlarızda ondan
Neyse,bu günün anısına;

Bütün şehir uyuyor,
bir ben ayaktayım
Birde;
martılar,
sabahın ilk ışıkları sinmekte
İstanbul sokoklarına.

Her işin başıdır unutma besmele
Haram lokma ile neslini besleme
Dünya sırtında yük olmuşsun amele
Mevlam hayırlar yazdırsın âmele

Vakit ölçü tartı zaman-ı hâzan
Ahiret defterini sensin yazan
Avare oltaya atlayan sazan
Ömrü amelin ile kaynıyor kazan

Geçirdin ömürde baharı yazı

Gün gelirde birgün beni anarsın
Hatıralarıma bakıp bakıp ağlarsın
Cansız resmime yüzün sürersin
Sen, seni değil can, beni üzersin

Olsaydın sen de orada,neler yaşardık
Olsaydın sen de orada,aşkı yaşardık
Yoksun - ya..yok..yok olmayı başardık
Bana ne,kelebeğin kanadında ki renklerden yar..

Karanlık işlerin karanlık adamları sarmış heryanı.
Sen istediğin kadar parala kendini kendini, sıkmışlar boğazını,


Kendine yetmezken gücün,komşuna karışırsın,
İş sana düşünce şaşkın fare gibi,kaçacak delik ararsın.

___Güç; birlikte,
______Birlik; dirlikte,
__________Dirlik; güvende,
______________Güven; bilgide
___________________Bilgi; bölüştükce güçlenir.