Yemeeenim ucu bozlağa değdi oy…
Dağlar dile geldi, ben diyemedim…
Yedi dağın ardı dumanlı kaldı oy…
Yâr gitti de ben gidemedim…
Oy yâr…
Yeşil ağaçtan ateş verdin
Yeri döşek bize serdin
Gökleri hizmete kurdun
Yâ Rab, sana şükürler olsun
Akıl verdin yolu bildik
Yeter artık bu zulüm
Allah’tan kork ey gönül
Der ki Hak: Kendine gel
Bu yol yalan, sonu kül
Saçlarıma düşen bembeyaz kardı
Benim içime kara kış indi
Sen korkulara sarıldın yar
Sevdam dimdik durdu şimdi
Yıkıldım ama eğilmedim
Kaybetmekten korkmam artık kaderden,
Düştüm ama kalktım kendi yerimden.
İstenmediğimde durmam bir an ben,
Çıkar giderim arkama bakmadan giderim.
Yıkılmazım ben, rüzgâr esse de,
Yirmi liraya ağır gelir kitap,
Yirmi liraya ağır gelir kitap
Sayfaları umut kokar diye mi?
Hakikatin yükü omza zor gelir,
Düşünmek yorar insanı, diye mi?
Her gün 12 yumurta yiyordum
Bu gün yiyemiyom doktor bey
hastamıyım yoksa hastamı olacağım
Bu gidişle kafayı yiyeceğim
Bana ne gülden çiçekten
Bana ne sahte sevinçten
Gönül yorgun… ömür bıkkın…
Geçtim artık bu hevesten…
Dedin ki yol uzun, yük ağır sırtında,
Ben dedim ki sabır var Hakk’ın adında.
Gece ne kadar koyu olsa da üstümde
Seherde doğar mutlaka, ışık var yakında.
Sözün düştü gönlüme, köz oldu içimde,
Doğdum doğalı yük sırtımdaaa…
Offf anam offf…
Yük sırtımdaaa…
Nereye gitsem gelir benimle
Gölgem gibi düşer ardımaaa…
Atamadım üstümden dünyayı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!