konuşmadan konuşuyoruz şimdi,
tam orada, bak!
sokak lambasına yaren duvar dibi,
köşebaşı yalnızlığına paralel.
duyamadan birbirimizi duruyoruz,
yokuştaki taşa düşman sel gibi,
kaldırım sessizliğine bölünerek...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta