Hak şehrinde kaybolmuşum,mülhak ım,Vedat' ım.
Nefesi gizli ayrılığın sesinde sanki.
Haris...
Bir ağlamaklı okuyorsun ki,
Nemli gözlerin,ufkuna çakılı,
Bizi ayıran o denizin.
Sanırsın büyü üflüyor buğusuna.
Eski aşkların fısıltılarını duyuruyor.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta