Sandalyesinde otuyordu.
Birden bir yıldız oldu,
Kendi etrafında döndü, döndü, döndü
Hem dönüyor, hem yükseliyordu...
Ağzı bir karış açık kalamadan,
Gökyüzünün derinliğinde kayboldu.
Güpegündüz yıldız mı kayar ?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta