Yılgın bir beyazlığı oyuklara ıssızlanan
Yokmuş gibi sanki insan kendinde, vakit geçede
Duvarları siyah mimli çatıklara asık suratlarla
Donmuş bir fotoğrafın dörtköşesini köşklenmiş
Mürekkebi çiyan zehrinden
Yazısız küskün bir karikatür gibi hayata boş geçip
Tüm zamanı köksalan rezillikte yakıştırmaya zorluyorlar
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta