Düşkün-i âfâk-ı mağmûm, bî-şühûdet âb-ı dûd olur,
Yâd-ı nîr-i hüzn ü râh-ı hicrân arş-ı şâd olur.
Derd-i hüzünle dolmuş cân, perîşân-ı zâr olur,
Girift-i gurbet bağrı, mihnet çekse dâd olur.
Leylâhâ-yı lâl-i hicrân, hîç-i kûh-i nâdûn olur,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta