Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ÖĞRETMELİ

Vefâ unutmamayı, yaşam ise gülmeyi
Dostluk sâdık kalmayı, âşıklar sevilmeyi…

03/01/’20

EY HATİPLER, HOCALAR!
-Özellikle bu iki sınıf atanmış değil de, adanmış olmalıdır.-

Ey hatipler/hocalar, önce siz uyanınız!
Daha sonra ne olur, halkı da uyarınız...?(*)

ÖĞRET ve YAŞAT

Öğren/öğret, yaşa/yaşat; hedefimiz bu olmalı
İLGİ/BİLGİ/SEVGİ ile, akıl/gönül tam dolmalı…

11/12/’20

O DA İNSAN

Şu toplumda öyleleri vardır ki
Ne öznedir ne yüklemdir, tümleçtir
Ne namazda ne duâda okunur
Âyet değil, hadis değil; ebcettir...

O DA İNSAN

Şu toplumda öyleleri vardır ki
Ne öznedir ne yüklemdir, tümleçtir.
Ne namazda ne duâda okunur
Âyet değil hadis değil EBCETTİR...

O DA İNSAN

Şu toplumda, öyleleri vardır ki
Ne öznedir, ne yüklemdir tümleçtir.
Ne namazda, ne duâda okunur
Âyet değil, hadis değil ebcettir…

NÛN ve KALEM

Önemine binâen Rabbimiz yemin eder
İlk gelen vahiy “Oku”, ilk yaratık kalemdir.(*)
Hiç aklından çıkarma yoksa kaybolur gider
Bunları yaşatacak; hem âlim hem ilimdir.

O BİR KÂTİLDİR

Silah ile siyâset, bir arada bulunmaz
Kiralık bir kâtildir, teröriste din olmaz…

29/01/’21

O ÂLEMDE SORMAZLAR

Hangi tarîkattansın; Nakşi mi, Kadiri mi?
Zikir türün ne idi; hâfi midir, cehri mi…?
Şu soruyu sorarlar; kimin kulusun, kitabın ne…?
Farz olanı yaptın mı, haramdan sakındın mı…?

O ALGICILAR

Binlerce hizmeti, göremeyenler
Hem gözüne hem de, dizine dursun.
Her çeşit bâtılı, yeremeyenler (*)