Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

KARDEŞ OLALIM

Sevelim/sevilelim, sevgi ile dolalım.
Hasımlıktan ne çıkar, gelin kardeş olalım…!

31/03/’21

KARINCA MİSÂLİ

İbrâhim mi, Nemrut mu; sen kimlerden yanasın?
SEN SAFINI BELLİ ET, KINAYANLAR KINASIN…!

26/05/’19

AYDIN MI, KARANLIK MI?

Karanlığın Aydınlarına İthaf...

Halkını hakir görür milletine yabancı
Kendini “entel” sayar karanlığın aydını.

KARANLIĞIN AYDINLARINA

Halkını hakir görür milletine yabancı
Kendini “entel” sayar karanlığın aydını.
Ahdine sadık değil kâl-u belâ’dan beri
Verdiği sözden cayar karanlığın aydını.

KARANLIK ÇAĞ
(Asr-ı cehâlet)

Bir iken,
İki oldu.
Yol...

KARŞILIKLI OLMALI

Aynı dalda açan, güller misâli
Seviyorsa, ikisi bir solmalı.
Tek taraflı sevgi, ne işe yarar
Sevgi/saygı… Karşılıklı olmalı.

KAR YAĞDI

Ne güzeldi o günler, gençlik bahçeydi, bağdı
O dağlara kar yağdı, kar üstüne kar yağdı.
Meltemden esirgerken, mezara koyduk onu
Kara toprakla örttük, yâr üstüne kar yağdı.

KARANLIĞIN AYDINLARINA

Halkını hakir görür milletine yabancı
Kendini “entel” sayar karanlığın aydını.
Ahdine sadık değil kâl-u belâ’dan beri
Verdiği sözden cayar karanlığın aydını.

İTİ DEĞİL İNSANI SEV

İnsanları parçalar, kan akar ılık ılık
Köpeklere tanınır, pozitif ayrımcılık…!

19/02/’22

ÎTİRAF

Biz bizden uzaklaştık, zevke, sefâya daldık
Değerleri boşalttık, ruhsuz bir maket olduk…

24/04/’10