Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

BİR KİŞİ

Müslüman değilse kâfir, amel varsa münâfık
Suçlu mümin “günahkâr”, diğer adı da “fâsık…”

30/04/’18

BİR KİŞİDE
-Sevgi/saygı yok ise-

Duygudan da mahrumsa, hayatı zindan eder
Onlar; yavan ve tuzsuz, soğuk pilava benzer…!(*)

BİR KİŞİ İÇİN

Sevmek ve sevilmekten, daha güzel ne vardır?
Eğer bundan mahrumsa, dünyalar ona dardır…!!!

22/06/’21

BİR KISIM GENÇLİK

Kimliğini yitirmiş, bu neslin yüz karası
Yırtık/delik giysiyle, modanın maskarası...

BİR KİŞİNİN

Aklı kadar ilmi var, ilmi kadar dîni var
Geniş sandığın dünyâ, ana karnından da dar…(*)

16/01/’21

BİR KÖTÜ VİRÜS

Kendisini dev sanan, ey zâhiri mahlûklar!
Virüse esir oldun; devletler, topluluklar…(*)

08/04/’20

BİR KURUŞ DEYİP GEÇME


Orda dâvâcı olur bilesin ki her kuruş
Tek kuruşun hesabın nasıl verir marketler?
Her gün kasaya girer milyonlarca bir kuruş

BİR GÜN

İki kapılı şu hana
İnen göçer, binen göçer.
İyi/kötü o âleme
Ber’âtını sunan göçer.

BİR GÜN

Elbet yanlış yapanlar, yaptığından utanır
Vasat yol ortadayken, ifrat/tefrit yaşanır…

15/02/’18

BİR GÜN GELİRİM

Esans koksa, bilirim ki o senden
Esen yelden, ben kokunu alırım.
Konya şöyle dursun, Hanya’ya gitsen
Fizan’da da olsan, seni bulurum.