Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

O DA İNSAN

Şu toplumda öyleleri vardır ki
Ne öznedir ne yüklemdir, tümleçtir.
Ne namazda ne duâda okunur
Âyet değil hadis değil EBCETTİR...

O DA İNSAN

Şu toplumda, öyleleri vardır ki
Ne öznedir, ne yüklemdir tümleçtir.
Ne namazda, ne duâda okunur
Âyet değil, hadis değil ebcettir…

NÛN ve KALEM

Önemine binâen Rabbimiz yemin eder
İlk gelen vahiy “Oku”, ilk yaratık kalemdir.(*)
Hiç aklından çıkarma yoksa kaybolur gider
Bunları yaşatacak; hem âlim hem ilimdir.

O BİR KÂTİLDİR

Silah ile siyâset, bir arada bulunmaz
Kiralık bir kâtildir, teröriste din olmaz…

29/01/’21

O ÂLEMDE SORMAZLAR

Hangi tarîkattansın; Nakşi mi, Kadiri mi?
Zikir türün ne idi; hâfi midir, cehri mi…?
Şu soruyu sorarlar; kimin kulusun, kitabın ne…?
Farz olanı yaptın mı, haramdan sakındın mı…?

O ALGICILAR

Binlerce hizmeti, göremeyenler
Hem gözüne hem de, dizine dursun.
Her çeşit bâtılı, yeremeyenler (*)

KÂİDE-İ KÜLLÎ

Her yeni olan eskir, her topluluk dağılır
Her doğan bir gün ölür, her yapılan yıkılır…

07/03/’18

KÂİNÂTIN FİHRİSTİ

Kalbimizin sürûru, kâinâtın fihristi
Kur'an öyle iksir ki, küfrün kökünü kesti...

04/05/'10

KAFES Mİ, KUŞ MU?

Kafes mi önemli yoksa ki kuş mu?
Camiler hep mâmur gönüller harap.
Biz kemter kulları ol mahşer günü
Şefaatten mahrum eyleme yâ Rab!

KÂFİR: ÖRTEN DEMEKTİR

Çiftçiye ve karanlığa, kâfir derler düşün niçin?
Kılıç kınına ha keza, Hakkı gizlediği için…!!! (*)

15/04/’21