Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

ANIRMA VAKTİ

“Anırırım” diyenler, ne zaman anıracak?
Henüz onlar “sıpa”dır, eşek olunca ancak…

23/07/’18

BİRİLERİ

Yanlış eğitim ile, bıraktı bizi câhil
Kimlik yok kişilik yok, bu nesil nasıl nesil…?

15/12/’19

BİR KADIN

Allah, kul huzûrunda; açık/saçık geziyor
Camiye ve türbeye, girerken kapanıyor…(*)

01/11/’18

BİR KADINI

Tecrübeyle sâbittir, tatlı dili sevdirir
Güzel yüzü değil de, güzel huyu saydırır…

19/12/’16

BİR KEZ

Kara gözlerine kurban olduğum
Bir kez tebessümle baksan olmaz mı?
Bir yolunu bulup kalbime doğru
Birden ılık/ılık aksan olmaz mı?

Malı, makâmı varsa; uzaksa yakın olur
Malı, makâmı yoksa; yakınsa uzak olur…

04/04/’17

BİR KİŞİ

Müslüman değilse kâfir, amel varsa münâfık
Suçlu mümin “günahkâr”, diğer adı da “fâsık…”

30/04/’18

BİR KİŞİDE
-Sevgi/saygı yok ise-

Duygudan da mahrumsa, hayatı zindan eder
Onlar; yavan ve tuzsuz, soğuk pilava benzer…!(*)

BİR KİŞİ İÇİN

Sevmek ve sevilmekten, daha güzel ne vardır?
Eğer bundan mahrumsa, dünyalar ona dardır…!!!

22/06/’21

BİR KISIM GENÇLİK

Kimliğini yitirmiş, bu neslin yüz karası
Yırtık/delik giysiyle, modanın maskarası...