Hanifi Kara Şiirleri - Şair Hanifi Kara

AR ve FREN

Sözünü geçiremez, ne ana ne de peder
“Kadını “ER”i değil, ancak “AR”ı zapteder…”(*)

05/01/’19

ARZIN ÇADIRI

Bir tane direk var mı, Hakk’ın kudretini gör? (*)
ARZIMIZIN ÇADIRI, SEMÂSI/GÖKYÜZÜDÜR…

07/05/’20

ANNE ANNEDİR

Her dinde, ırkta anne; olmaz Hintli, Çinlisi
Kulaklarda küpedir, annelerin NİNNİSİ…!!!

13/05/’18

ANNELİK BU MU?

Fatma potuk doğurdu, Kodalı’ya koyurdu(*)
Gönlü, rûhu aç koydu, mîdesini doyurdu…

18/02/’18

ANNENİN YERİ

Doğur, besle ve büyüt evlat yetiştirmede
Baba olmak neyse de; annenin yeri başka.
Kollarını açarak “yavrum”, “kuzum” dedikçe
Baba kucak açsa da; annenin bağrı başka.

ANNENİN YERİ

Doğur, besle ve büyüt evlat yetiştirmede
Baba olmak neyse de; annenin yeri başka.
Kollarını açarak “yavrum”, “kuzum” dedikçe
Baba kucak açsa da; annenin bağrı başka.

AN YAŞANIR

Hayatın yarını yok, her şey birikirse de
Ömür asla birikmez, bir gün olursun dede…

13/11/’17

ATASÖZLERİ

-Anzer balı gibi-

Atasözü deyip de, hafife almayalım
Atalar hiçbir sözü, boş yere söylememiş.

APARTMANDA HAYAT

Aileler iç içe, sanki bir sefer tası
Merih’ten daha uzak, bir duvarın arkası...

Hanifi KARA

APARTMANDA HAYAT

Aileler iç içe, sanki bir sefer tası
Merih’ten daha uzak, bir duvarın arkası...(*)

Hanifi KARA