Ne zamandır bekliyorum İstanbul'un bana ağlamasını,
Bu kadar kayıtsız kalamazdı, dertleşmeliydi benimle.
Nihayet feryadı ile uyandım gökyüzünün.
Seni kusuyordu seni boşalıyordu içinden
Rüzgar adını haykırıyordu!
Duydum....
Yaratılmış herşey sana teslimdi.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta