Ne zamandır bekliyorum İstanbul'un bana ağlamasını,
Bu kadar kayıtsız kalamazdı, dertleşmeliydi benimle.
Nihayet feryadı ile uyandım gökyüzünün.
Seni kusuyordu seni boşalıyordu içinden
Rüzgar adını haykırıyordu!
Duydum....
Yaratılmış herşey sana teslimdi.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta