Alışkanlığının mermilerini boşalttığına
Yeminler etmiştin;
Alnıma dayarken geçen akşam, soğuk namlusunu.
Hani değişmiştin!
Anladım ki, karınca izleridir, alışkanlığın adımları…
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta