Eskiden yıkılırdı birer birer çınarlar
Acılar kelime olur, yakılırdı ağıtlar.
Uğurlanır yol edilir, anılırdı hatıralar
Arkasından okunurdu uzun uzun dualar.
Şimdi fidanlar da gidiyor, çiçekler de
Acılar yine ağıt, bu sefer dizelerde.
Uğurlanan yine yolcu, kalbimizde
Dualar sesli sessiz her birimizde.
Üç günlük şu dünyaya, yedi günlük aldanma
Var olanı bulup da, bir şeyi buldum sanma.
Düne göre alimsin, yarına göre cahil
Saltanatın kısacık, onu da düzgün yaşa.
Ne yapsak da uyansak şu gaflet uykusundan
Herkes bir yol tutturmuş koşuyor arkasından.
Hepsinin yolu doğru, vaz geçmez duruşundan
Son sözü O söylüyor, kaçış yok buluşmadan.
Kayıt Tarihi : 10.06.2026 00:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!