Hani göz görmeyince gönül katlanırdı yokluğuna?
Hani her kayıp bir kazanç sayılırdı?
Düşünüyorum da duvarlara mutlu insan figürleri çizdiğim günleri
Oysa şimdilerde mutluluğun tadını unuttum ben.
Ağlamak zayıflıkmış, yenilmekmiş hayata,
Peki hangi merhem çare yürekte kanayan yaraya?
Hani her gecenin sabahı vardı?
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




hayat budur işte, bizden öncekilerin tesellileri ile tutununmaya çalışırken, çoğu zamanda; bizden öncekilerin tavsiyelerinin aslında pek de (Bizim için) tutmadığını görürüz....
duygularınız için tebrikler efendim....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta