Hani göz görmeyince gönül katlanırdı yokluğuna?
Hani her kayıp bir kazanç sayılırdı?
Düşünüyorum da duvarlara mutlu insan figürleri çizdiğim günleri
Oysa şimdilerde mutluluğun tadını unuttum ben.
Ağlamak zayıflıkmış, yenilmekmiş hayata,
Peki hangi merhem çare yürekte kanayan yaraya?
Hani her gecenin sabahı vardı?
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




hayat budur işte, bizden öncekilerin tesellileri ile tutununmaya çalışırken, çoğu zamanda; bizden öncekilerin tavsiyelerinin aslında pek de (Bizim için) tutmadığını görürüz....
duygularınız için tebrikler efendim....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta