Yar…
Hangi çocuğa baksam
Boyun büktüren umutlarımı unutmasam
Melülleşen halin mısralılarını mütebessim bir eda ile anlatsam
Gözlerinden akacak yaşa aldırmasam, ruhumu bizar eden çaresizliği haykırsam
Vurgun yemiş duvarlar, bacası tütmeyen odalar, korkutan suskun sokaklar hala içimi acıtır
Ne kadar gülmek istesem de, çocuğun o masumiyetinde dinmeyen sızılar yüreğimde yeniden başlar
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta