Yar…
Hangi çocuğa baksam
Boyun büktüren umutlarımı unutmasam
Melülleşen halin mısralılarını mütebessim bir eda ile anlatsam
Gözlerinden akacak yaşa aldırmasam, ruhumu bizar eden çaresizliği haykırsam
Vurgun yemiş duvarlar, bacası tütmeyen odalar, korkutan suskun sokaklar hala içimi acıtır
Ne kadar gülmek istesem de, çocuğun o masumiyetinde dinmeyen sızılar yüreğimde yeniden başlar
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta