Bu hangi türlüsü ayrılığın
hangi mesafe birimi
bir sessizlik ki
muhabbet geçirmez duvarlar gibi
çığlıklarım
ulaşmaz kulaklarımdan öteye
Oysa
umuda meyli olan şiirlerde büyümüştük
kavuşmalara kıyısı vardı
bütün ayrılıkların
kuytularımızda masmavi bir gökyüzü
kırardı inadını küskünlüğümüzün
Sözlerim atlayamıyor içimdeki hendekten öteye
belki bir ses mani olacak çıldırmanın eşiğine gelmeye
bu ayrılık
bir bir söküp aldı yüzümün gülümsemelerini
ve hayat
dizlerimden çocukluğumun izlerini
Bu hangi türküsü ızdırabın
hangi çatlak sazın gevşek ezgisi
bir öfke ki
köhne damları kaldırır gibi
yumruğum geçmez bağrımdan öteye
Oysa
ölüme saf tutan şarkılar da büyümüştük
boynunuzda nefesi vardı sessizce gitmelerin
nice kez görmüştük devlerin çöktüğünü
dertlerin çınarları da çürüttüğünü
Vicdanım geçemiyor içimdeki bataklıktan öteye
yasamak; ki yasamak buysa
merhaba gitmeleri öğreten şehir
merhaba bataklık çiçeklerine
Kayıt Tarihi : 26.06.2026 13:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!