Ayrılık olmuş her vakit hüsn-ü zan,
Parçalanmış gönül, misal-i lâle-i numan.
Vücuduydu ejderin, putlaşmış bir tan;
Köpürür durmaz, çıkacaksa lehl-ü kan!
Derya der: "Yoktur gözlerinden evvel..."
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta