Kuyu başlarında yaz yangını serinlik
Cümle göçmen kuşları gökyüzünü mavileştirende kırlangıç
Tozlu yollara bırakılmış izlerden saklısız bir yol bulup sessizlik
Durup dinlemeye susayazanda nöbetle dağa taşa insana
Dudaklarında ıslatılmış yürek harcının yerine varmakla müşkülüdür aynadaki giz
Çıkar dalda dut ile ballanır
Çıkar arkını süren hevekte teveklerle tüllenir
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta