Kuyu başlarında yaz yangını serinlik
Cümle göçmen kuşları gökyüzünü mavileştirende kırlangıç
Tozlu yollara bırakılmış izlerden saklısız bir yol bulup sessizlik
Durup dinlemeye susayazanda nöbetle dağa taşa insana
Dudaklarında ıslatılmış yürek harcının yerine varmakla müşkülüdür aynadaki giz
Çıkar dalda dut ile ballanır
Çıkar arkını süren hevekte teveklerle tüllenir
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta