Ben burdayım derken haykırırcasına duymadın beni
Bense dipsiz kuyulara attım ümidimi geleceğimi
Ne gözlerin kaldı gözlerimde ne ellerin ellerimde
Bıraktın yoksaydın beni öylece
Ne gülüş kaldı şengülde
Ne de femler gülşende
Lale de kalmamıştı lale devrinde
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta