Kara bir orman, içinde bir han,
Yapılmış besbelli gürgenden çamdan.
Kaç yolcuya, kimbilir?
Kucak açmış bir zaman
Hep birşeyler çalmış,
Götürmüşler bu han'dan.
Dışı güzel,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta