Sevgili Ofelya, ben vezin-mezin bilmem.
Ben oflarımı sokamıyorum kafiyeye.
Lakin seviyorum seni, sen,
Ofelya’yı Of! Of! Of! Elveda! ...
Hamlet Hamlet kaldıkça senin Hamletin olan Hamlet.”
“Canım Ophelia, beceriksizim şiir yazmakta,
İçimdekini kalıba dökme sanatım yok,
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Ben oflarımı sokamıyorum kafiyeye.
Şiirin belli bir kalıbı olsaydı, bir çekiciliği ve güzelliği kalmazdı zaten. Herkes istediği şekilde ifade eder duygularını;asıl şiir buudr:)
bu da ilk yorum
ben de kafiyeyi sevmiyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta