BENSİZ BİTTİĞİN YERDEYİM
Bensiz bittiğin yerdeyim,
Adımların sustuğu sokakta,
Gözlerin gitmiş,
Ama izlerin hala canlı.
Bensizliğe Yenik Düşen
Bensizliğe yenik düşen bir kalp,
Sessizlikle örülen duvarların ardında,
Kaybolan bir sevda masalı gibi,
Ve ben,
O kalbin içinde yalnız kalan.
Ben Söylemek İstediklerimi Kâğıda Döküyorum
sessizce haykırmak gibi…
Konuşmuyorum artık,
Kelimeler yoruldu,
Sesim kırıldı bir yerlerde.
Ben Varım, Sen Varsın
Ben varım,
Rüzgârda savrulan yaprak gibi,
Yine de toprağı unutmadan,
Ayakta durarak.
“Ben Yine de Adam Gibi Sevdim”
Ben sustum.
Çünkü bazı kelimeler
Bir kadının arkasından söylenmez.
Bazı sitemler
Yalnız kalınca içe akıtılır,
Ben Yine Kendimle
Yine oturdum sessizliğin karşısına,
Bir sandalye bana,
Bir sandalye kendime…
Konuşmaya çalıştım,
BİLDİĞİN GİBİ DEĞİL
Bildiğin gibi değil içimde kopan fırtına,
Gülüşlerim sahte, gözlerim dalgın,
Her şey yolunda sanıyorsun belki,
Ama içimde paramparça bir ben var, bildiğin gibi değil...
Bilemezsin Sen
Bilemezsin sen,
Gecelerin bana nasıl ağır geldiğini,
Bir sesin eksik olunca
Sessizliğin nasıl kulaklarımı sağır ettiğini…
Bilinmez Bir Yoldayım Yine
Bilinmez bir yoldayım yine,
Gökyüzü sessiz, yıldızlar sönük.
Adımlarım yankı bulur gecede,
Kalbimde hüzün, gözlerimde buğulu bir düş.
Bilinmez Bir Yoldayım Yine
Bilinmez bir yoldayım yine,
Gökyüzü sessiz, yıldızlar sönük.
Adımlarım yankı bulur gecede,
Kalbimde hüzün, gözlerimde buğulu bir düş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!