Unutmam onu o gül kadın
Ey şehir,ey İstanbul sarhoşsun ve yaralarıma ilgisiz
Çıktı karşıma
Aşkı tattırdı
Aşkı yıldız kadın o
Vefasız oldu zaman
Ah çek gönlüm
Biz vefasız zamanla nikahlıyız gönlüm
Bu evlilikte boşanma da yok
Vatanı Toprak olarak Görme
Uğruna ölürüm
Vatanı toprak sanma
Vatanı toprak sanma
Sitemim var
Sitemim yar
Gönlüm çöle döndü
Kahrolası hayat sana
Sitemim var
Şimdi toprağı dinliyorum can kulağıyla
Kara hayat kuru hayat bu hayat
Çiçek açmadım
Al öğütlerini başına çal hayat
Söğüt Dalları
Eğilmiş suya
Eğilmiş su içen kuşlar gibi
Söğüt dalları sıra sıra
Bize tevazu dersi veriyor
Sormak hata Bağdatı
"Sora sora Bağdat bulunur"
Ne sor ne Bağdat ara
Burası İstanbul
Sormakla başlar hata
Son gül de soldu gülmesin artık gönlüm
Gül soldu gülmesin artık gönlüm...
Bülbül uçtu
Gül soldu dünyada
Şimdi Büyüyen Özlemin Mekke…
Yönümü döndüm sana
Şimdi büyüyorum büyüyorum Mekke gül sofranda
Büyüyorum seninle
Mekke gülsün sen




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!