Dön diyorum hiç umudum yok döneceğine...
Umut renk gibi bir şey
Güneşsiz görülmeyen bir şey
Ateş gibi bir şey
Su ile sönüyor
Bu babanın Özlemi gül
Solmasın bu gül özlem
Bir baba hastaydı ve bakışlarında şu mana
Yazık yazık
Vefa kalmamış evlatta
Boynu Bükük Sarmaşıklarız
Köylü çocuklarız
Boynu bükük sarmaşıklarız
Güneşim ol öğretmenim
Boş kafes ve Kurumuş Sakarya
Bir dostu daha yitirdim
Koca bir Sakarya kurumuş gibi...
Türk tarihinin yükü ondaydı
Irak bana ırak demedi ırak için ağladı
Bir ağaç gölgesi oldu ellerin anne
Öldün diyorlar anne
Evet şimdi sen yoksun
Sevgin hep benimle
El atsam bir giysiye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!