Hamdi Oruç Şiirleri - Şair Hamdi Oruç

Güneşe bir güneş öğüt

Güneşe güneş öğüt yakışır
Güneş

Yalnız değilsin Güneş

Güneş Sevinç

Doğdu güneşim bu gün
Sevinç güneş içimde

Bir çocuk bir güneş değil mi

Yalnızlığım büyüyor
Güneşsiz bu toplum
Hissis kalamıyorum ağlamasına şehrin
Çığlıklarında martıların hüzün var
Sabahın da boynu bükük...

Oğuldan da ayrılık yaşadım
Güneş ve sarmaşık çiçeği
Ayrıldı

Şu dünya gurbetinde
Yiğidi de ağlatır oğuldan ayrılık

Mahvolur güneş yüzün
Bir sivilce ile
Gel aşkın paşasına koşalım
Gel o aşkın güneşine koşalım

Gel o aşkın baharına

Anneler Günü


Ona benzemez ne ay ne de güneş
Güneş görürüm annelerin yüzünde...
Bir anne bilirim

Ben bir fakirim


Ben köylü mehmedin oğlu mehmet
Ben yeşil yapraklı buyday başağı
Gurbet değirmen şehir değirmen sokak bana

Gurbet ve anne

Anne sen de sılasın bana
Sen düşlerime girince
Ağlasam duvarlar da ağlar
Gece ağlar karanlık ağlar

Gurbet yani şehir(Küstüm gurbete)

Köyümün sokaklarında sarı çiçek
Sokaklarında zehirler

Gurur duyuyorum bu aşkla demem

Kalu -belada sevmişim onu
Gülü sevmek ibadet
Bu kadın çiçek rüyama
Onunla güneş doğdu dünyama