Yalnızlık gece gibi Gönlüme
Hangi güneş kurtarır beni
Bu yalnızlık gece gibi
Gel ey güneşim
Yalvarıyorum Güneşime gel diye
Onun gül aşkı gönle güneştir
Zaman zalim ahir zaman zalimsin
Yıldızlarla yetindim bir ömür oldu
Bir ömür oldu
Ateşe atarsa bir rüzğar beni
Yaprağım yanarsa dalım utansın
Hasretle yanarken düşersem
Menzile varmazsam yolum utansın
Ğürül gürül akarken nehirleri ülkemin
Susuz ölürsem ölüm utansın
Yan Aşkta yan
Çamurdan yaratıldın
Yan aşkta yan
Mevlana gibi
Hamdım piştim yandım dedi Mevlana
Yanmaksa yandım
Yandıkça aşka varılır...
Neden aşka varamadım ben
Dereye damla oldum denize koştum
aşka giren saraya girer
Bu gün yanımda ol
incecik ürkek narin şimdi ışıklar
Gönlümde çiçeklerin yakıcı rengi...
Gidişinle akşam olacak
Sevdalar mı batıyor güneş mi...
Yan Mum
Yan mum kaç suskunluğundan
Esen rüzğara inat yan mum...
Bu gecede yıldız yok ay yok...
Yaprak gibi insan
Kurumuş yapraklar gibi
Düşmek var toprağa
Göklere değsin İstedim başım
Kaderimize toprağa düşmek de yazılmış
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!