Hamal Mahmut Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Güneş doğmaz üzerine
Haram katmaz düzenine
Hamal Mahmut hep çalışır
Huzurla döner evine

Gariban, kendi halinde
Boyu posu tam deminde
Yük taşımak antrenmanı
Vücut üçgen, kas yerinde

Her kol bir adam kaldırır
Pehlivanı kıskandırır
Yüklerine istif istif
Bir düşman gibi saldırır

Tabi iş olmaz her zaman
İşsizler kahvesi mekan
İş gelsin diye beklerken
Okey falan oynar bazen

Helal kazancı tamam da
Biraz düşkünmüş oyuna
Kazancını yedirirmiş
Yenilince muhataba

İş beklerken bir gün böyle
Dönüyormuş tam okeye
Rakibi taşları çarpıp
Demiş yapıyorsun hile

Hile varsa gel yakala
diye başlamış tantana
Önce bir söz düellosu
Sonra kem söz, yumruk, kavga...

Hamal Mahmut güçlü tabi
Yakadan tutup rakibi
İki tokat aşk eyleyip
Adama öptürmüş yeri

Arkadaşın yanmış canı
Atmış bardağı, fincanı
Masada tahta isteka
Vurmuş, yarmış kafasını

Hamal Mahmut bakmış ki kan
Gidip yaptırmış pansuman
Dönüp evine yollanmış
Vakit tabi olmuş akşam

Çoluk çocuk kaza sanmış
Onlara öyle anlatmış
Akan kanları silerek
Yemeği yemiş uzanmış

Gece yarısı olunca
Uyanmış bir bulantıyla
Eşi bakmış durum acil
Haber vermiş ambulansa

Hastaneye gitmiş ama
Beyinde ciddi kanama
Doktor demiş durum vahim
Doğruca yoğun bakıma

Bir kaç gün dayanmış fakat
Vücutta kalmamış takat
Çoluk çocuk perperişan
Son nefesi vermiş heyhat!

Ateş düşmüş ocağına
Hanımına, çocuğuna
Feryatlar göğe yükselmiş
Gömülmüş köy mezarına

Bir kaç gün sürmüş taziye
Sarılmışlar üç yetime
Feryat, figan, gözyaşları
Sonra herkes düzenine

Ne gelir var ne çalışan
Ne soran var ne arayan
Yakın çevre ne verirse,
Sonrası Allah'a ayan

Yıllar geçmiş bu hal ile
Büyümüşler fakirlikle
Buna benzer çok hikaye
Yaşanıyor bir yerlerde...