Şimdi seni neden eskiden tanımadığıma mı pişman olayım, yoksa
"Keşke hiç tanımasaydım!" dedirttiğine mi?
Kafam karma karışık,
Algılarım kapalı.
Nedensiz ve sebepsizim.
Uçurumdan düşecekken biri tutmuş da elimden,
Ben, atlamakla atlamamak arasında kararsız kalmış gibiyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta