Halkın sesiyim Şiiri - Kemal Tekir

Halkın sesiyim

Dilimin ucuna gelip,
söyleyemediklerim
Yazmak isteyip sansürlediklerim,
Yazılmak için sırasını bekleyen,
Şiirlerim yazılarım var benim,

Ben halkın sesiyim,yazar şairim,
Doğru bildiğimi yazar söylerim.
Kimseleri üzmek değil niyetim,
Kişi değil yanlışları yererim.

Ben susarsam büyür yalanlar,
Konuşursam çatlar duvarlar.
Gerçeğin üstü örtülse de
Vicdan denen yer sızlar.

Kalemim satılıp alınmaz,
Sözüm pazarda tartılmaz.
Korkuyla yazılan cümle
Hiçbir yüreğe varmaz.

Birileri düzen kurmuş Adaletsiz terazide,
Bir kefede güç, bir kefede ,
aç insan sesi.
Ben o sessiz çoğunluğun
Boğazda düğümlenen nefesi.

Ne koltuklar beni bağlar,
Ne unvanlar susturur.
Hakikat dediğin şey bazen
Yalın ayak ta yürütür.

Yalanın süsü parlaktır,
Gerçek ise sert çıplaktır.
Ben o çıplak gerçeklerin
Üzerine titrerim dertlerin.

Sistem dediğin şey bazen,
Adı konmamış bir çarktır,
Dönmek için insan ezer,
Ezdikçe daha çok parlar.

Siyaset kürsüde söz söyler,
Sokakta başka hesaplar.
Halkın derdi istatistik,
Ekranda akan rakamlar.

Bir yüzleri halka dönük,
Bir yüzleri güç kapısında.
Değişen sadece slogan,
Aynı oyunlar sahnede.

Medya parlak bir vitrin,
Gerçeği makyajla örter.
Doğruyu değil, izleneni
Manşet diye büyütür.

Bir gün kahraman ilan eder,
Ertesi gün hedef gösterir.
Kimin sesi yükseliyorsa
Ona göre yön çizilir.

Hakikat sessiz bir çocuk,
Kalabalıkta kaybolur.
Bağıran değil, en çok susan
İçten içe boğulur.

Ama bilirim bu düzenin
Her yalanı bir gün yorulur.
Çünkü vicdan dediğin şey
En sonunda ayağa durur.

Halkın,hakkın sesiyim ben de
Yazarım yürekçe mertçe,
Bu canım durdukça tende.
Susturamaz beni kimse,

Kemal Tekir
Halkın sesi