Sevincin damarlarını kanatarak sokuluyorum hüznümün koynuna bu akşam...
Mahremiyet leğimlediğim kelimelerimse, korkup kaçtılar, yankılanan bu cellat narası sözler meclisinden!
Şimdi susmanın bu dehşetengiz boşluğuyla başbaşayım. Ama susmamalıyım!
Nicedir yüz vermese de bana şiirlerim, onlar benim! Ben yazdım onları!
Yüz çevirsede toprağım, tohumumu kabullenemese de, bayrağıma yüz çevirse de, bu toprak benim!
Bu bayrak benim! İnsanlığımı-inancımı ben kazıdım ona...Aşkımı bu çileli bahçeye ben saldım, dallanıp budaklana diye! ...
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta