Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Birer bire göçüyorlar...
Bir devrin simgeleri!
İşte onlardan biriydi Halit Kıvanç...
Yüzünde tebessüm, canlı, istekli, tam bir "sunucu..."
Rahmetle, dua ile...
Sevenlerine, ailesine ve ülkemize baş sağlığı dilerim...
Tebrikler Nevzat Bey..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta