Hikâyesidir bu;
Anlatamadığım dilegelmeyen
Latif bir esinti vardı yüreğime
İmkansız gibi gelen, gerilen.....
Mekânını yitiren hayallerimde
Erdemsiz görünen bilinen
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
