Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Onun hayatı ezikti boynu bükük ve kimsesizdi
Hayatta hicbirşeyi olmayan biriydi
Kendini ifade edemeyen ve ne istedigini bilmeyen biri
Sessizlige bir başına kafa tutan ve durmadan benide yanınıza alın diye cıglık atan biriydi
Onun hayatı cok garipti kim ne yaparsa yapsın seslenmezdi
Varlıgı da birdi yokluguda birdi
Kimseye derdini söylemez kimseye minnet ettirmezdi
Sabrederdi birgün bir şeylerin deyişeceginin inancı icerisindeydi ...
