Halil Manuş Şiirleri - Şair Halil Manuş

ŞECEREM

Dedem Hacı Mehmet babamsa Latif
Karaşıh adlı köyde doğmuşum ben
Ninem Ayşe imiş anamsa Elif
Ailede en son çocukmuşum ben.

SECİYE

İster ise dünya yansın
Suskunluğun baş sermaye
Bilerek mi karışmazsın
Ne etliye ne sütlüye

ŞEFAAT ET ÜMMETİNE

Rahmet için gelen Nebi
Şefaat et ümmetine
Bizler sana olduk tabi
Şefaat et ümmetine

RÜYA

Kapadım gözlerimi
Kurmak için hayaller
Bağ, bahçe, dere, tepe
Ve daha neler, neler

HER ŞEY VATAN İÇİN

HER günün öncesi de var
Geleceğe dön yüzünü
Hayata atılır mı zar?
Dört açmalısın gözünü

SABIR TİMSALİ

Sıkıntı; insanda koymaz mecali
Ne söylersen hepsi dikine gider
Eyüp Peygamber ki, sabrın timsali
Düşen kurdun bile hakkını güder

SABRINDA BİR SONU VARDIR

“Sabır” dersin, amenna da
Sabrında bir sonu vardır
Kaç Eyüp var ki dünyada?
Sabrında bir sonu vardır

SABRIN SONU

Hiç üzmesin seni fertler
Selamettir sabrın sonu
Elbet bir gün biter dertler
Hoşgörürlük derin konu,

SABRI SİLAH ET

Olur olmaz şeye kızma
Sabrı silah et nefsine
Hem üzülme hem de üzme
Sabrı silah et nefsine

SAHİP ÇIKALIM VATANA

Hep birlikte el ele
Sahip çıkalım vatana
Çeksek bile türlü çile
Sahip çıkalım vatana