Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gece oldu karanlık sardı her yanı
Konup misafir olun gidin turnalar
Benden alıp götürün yara selamı
Yara selam verin gidin de turnalar

Yarsız turnalar gülmüyor yüzüm

Türkçe konuşup vatan Türkiye diyen
Anadolu olmuş ebedi sana vatan
Alçaktır bu vatana ihanet eden
Bahtiyardır ne mutlu türkümde diyen

Her karış bu toprağında yatan atan

Rüyamı gerçek mi? bu tatlı hayat
Acılardan sonra gelen sonsuz mutluluk
Berivan çiçeği ile alınan derin bir soluk
İkinci baharımda parlayan sen bir ışık
Aşkın bana verdiği sonsuz bahtiyarlık
Halil Çolak 21.7.2005

Uyanmış ağaçlar, açmış çiçekler
Her türlü renkten açmış menekşeler, çiğdemler,
Aşktan yanmış aşık yürekler,
Baharım, yazım, sevdam, çiçeğim benim,

Sevdam, aşkım güzelim demedim mi?

Öyle bir süt vermişsin ki eğilmez kimseye karşı başım,
Ancak Allah korkusuyla boşalır gözlerimden kanlı yaşım,
Bugün kemale ersede şu anki benim yaşım,
Yine ben senin yanında körpecik kuzunum anam

Sendin ruhumuzu Allah sevgisiyle dolduran,

Gönül verdim vatan denilen Anadolu’ya
Toprağımı satıyor Avrupalı denen haçlıya
Gönülü bağlandılar işte bu iğneli fıçıya
Bilmem şimdi hala bu ilk sevdada mısın
Bilmem seni ama ben o ilk sevdadayım

Üç tarafı dadaşım,efem vatanım denizlerle çevrili
Her tarafı iç ve diş ihanet şebekeleriyle örülü
Vatan aşkıdır dadaşım,efem söyletende bu dili
Bin değil, bin bir canım olsa da kurban vatana
Vatandır bana bu yaşama aşkı bu şevki veren
Dilinden düşmez ozanımın vatanı anlatan ülküsü

Büyülüyor da insanı eşsiz güzelliğin,
Mest ediyor insanı o güzel çağlayanın,
Bin bir sevda saklıyor senin kıyıların,
Her gün bir sevda sende yeşeriyor Düden,

Kayalara da çarptıkça mavi köpüklü suların,

Sevgin eksik olmayacak yüreklerimizde,
Hasretin olacak heran içimizde,
Anıların hep evimizin her köşesinde,
Can kızım bizi unutma. kızım

Ağlıyorum bu ülkenin kaderine,
Gece gündüz ağlıyorum ben,
Analar yavrum, yavrum diye ağladıkça,
İki gözü, iki çeşme ağlıyorum ben,

Her gün bir şehidime ağlıyorum ben,