Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Bilemem

Açık yeşil sevdaların baharı
Koyu yeşil deryalara aşına
Aşk ki yakar yanardağın sıcağı
Böyle çekilirmi çekilmezmi bilemem

Kardaş bu Türk Yurdundan çok seslendim ben,
Peygamber bile hadiste diyor birlik olalım
Yunus’un, Mevla’na sevgisiyle gel yaşayalım
Ben sana geldim kardaş olalım can senle ben.

Bu fani Dünyanın düzeni bozanda seninle ben,

Ne zaman geçiyor ne dert bitiyor
Sensizde yaşamanın tadı olmuyor
Sevda yeli durmadan esip duruyor
Bekliyorum yolu ama gelen olmuyor

Sevdalarımı ben yazdım yüreğime

..



Ey aydın kesim uyuma söyle,
Nereye gidiyor bu ülke böyle,

Kalmamış muhabbet ne evlatta ne yarda
Kimseyi Allah bırakmasın derdiyle darda
Bülbül figan eder olsa da altın kafeste
İnler durur yavrum aheste aheste
Zaman geçer dünyada ömür biter bir anda
Nice yolcular uğramış geçmişlerde bu handa

Öğle bir sevgi ektin gönlüme hiçbir şeye yer kalmadı sevginden başka
Rahmet yağmuru yağdırdın rabbim üzerime susamıştım böyle de aşka
Karanlık dünyama nur oldun, sevgi oldun, rahmet oldun rabbim sen
Mevlana gibi, yunus gibi, kerem gibi âşıklar gibi candan seviyorum ben

Yunusların aşkı ile
Yandım tutuştum gül ile
Figan ettim bülbül ile
Şefaat et ya Muhammet
Can Muhammet

Kader
Nasıl bir derttir aşk kimse bilmiyor
Kalplerin yarası niçin geçmiyor
Kanlı göz yaşlarını kimse silmiyor
Hayatı insana zindan edersin kader.

Gönül dergahında senin ismin var
Kainatın her zerresinde güçün var
Her hikmetin içinde bin bir sırrın var
Sırlarından bilenlerinden eyle Allah’ım

Gözlerden akan yaşlar hep senin için

Her derde de dermanda sensin
Hayatta güneşsin sen kadın
Sen hayatta canandır adın
Gönüllerde sultansın kadın.

Yazıldın erkek kaderine