Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Sana geldim niçin gelmedin
Gelipte sıcak kollarınla sarmadın
Niçin sevgi ile yarım bakmadın
Sendemi suç bendemi suç bilemem

Dışarda kar yağıyor toprağın isteği

Dadaşlar diyarında bende büyüdüm
Vatanımı bayrağımı sevda edindim
Tabyalarda destanımı da okudum
Ben Erzurum ben Türkiye’yim ben

Yaylasında bin bir türlü çiçeği var

Lisani hal ile sen kardeşim anlarsın halden
Gönül dostlar kardeşim çıkmaz gönülden
Kalp ayrılır mı içeri eklen sevgi gülünden
Soldurmadan gülü büyütelim olan ömürden
Sen git İlyas kardeşim sen güle güle

Bahar geldi ama açmıyor çiçek
Analarımız ağlıyor tek olan gerçek
Tarlalarımızda kurudu sapında burçak
Ey Vatan uğrana candan vazgeçtik

Durmadan kanıyor yürekte yara

Anlamazlar kimse seni düşündüğün gibi
Saramaz seni gecenin kâinatı örttüğü gibi
Sevelim aslının âşık keremi sevdiği gibi
Ya olduğun gibi ol ya da göründüğün gibi

Sen Sevme sevmesini asla bilmeyeni

Dinlemiyor acılar içinde inleyen kalbım
Yeter gel bitsin ayrılık denilen özlemim
Gülü koklarım dikeninden kanasada elim
Gel Durdur acılar içindeki kalbın inlemesini

Hep kışmı olsun gönlümdeki mevsimler

Tekir yaylasında
Kızıl ırmak kenarında
Pınarbaşı başında
Gezerken gör beni

Dostları ile gezerken

Erenler yurdu can anadoludan
Rabbim ayırmasın doğru yolundan
En güzel eserler çıksın elinden
Neslin iman ehli olsun soyundan

Halil ÇOLAK 30.06.2013

Dağların hâkimi
Ovaların hanı
Gönüller sultanı
Erenim ülkücüsün

Fırtına olup esen

Bu gönlüme zamanında gül ekildi
Dertli gönlüm birden bire de açıldı
Nice dönemeçli yollardan geçildi
Esen yelle bahar geldi bu gönlüme

Ben gül kokulu sevdalara aşığım