Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Gönül dergâhlarını aradı durdu bu ömrüm
İçten içe yanıp da, sızlar oldu benim gönlüm
Ruhumu sevda besledi, aşk ile yanmaktayım
Sevgi diyip ağlıyor, yalnız kalanda bu ömrüm

Geçmişime bakıp onun için yaş döküyorum

Sevgi nedir Leyla tatmadın mı sen
Sevenlerin sevgilisi olmadın mı sen
Gülü dikenli dalıyla tutmadın mı sen
Onun için mi açımasızsızsın Leyla

Halil Çolak28.7.2006 Ankara

kalbimi dinliyorum bil aşkım
kalbimin her atışında SEN
çöl olmuş gönlümün tam ortasında
yeşil olan sulu vaha SEN
soruyorum geçmiş yıllarıma ben
rahmet yağmurum olan SEN

Sevince hayat bir güzel olur
Kışlar bile ilkbahar olur
Yaşar hayat boyunca iki mevsimi
Sonbaharı görmeden ilk bahar olur
Mutluluk içerisinde geçerse hayat
Omur bitmez sanki iki kat olur

Ben örnek aldım kendime er yiğiti
Asla sevemedim iki yüzlü olan iti
Sevdim hep mert olan koç yiğiti
Sevmedim içi başka dışı başka iti

Halil ÇOLAK

Ey sevgili sen benim tek günüm tek güneşimsin!
Karanlık gecelerde beni aydınlatan mehtabımsın.
Bu fani dünyada dostum arkadaşım sırdaşımsın
Gül bahçesinde bülbül, gönlümde gönüldaşımsın

Halil ÇOLAK 11.08.2009

Belki bir gün kuşatılmış olarak görürsün kalelerini,
Belki bir gün ağlarsın sende beniahmer sultanı gibi.
Bir tepenin üzerinde ağlayarak seyredersin halini
Kadın gibi ağla der anan, esir çıkarsın ümitsiz yarına.

Zannetme ki dalkavuklar senin hep yanında kalacak

Sevemezsin, dedin delice sevdim
Güzel duyguları, sevginde buldum.
Yanmazsın dediler yandım yakıldım
Vuslata ermenin, zamanı geldi.

Kollarımı, açtım seni sarmak için

Ne bu âlem, ne bu kalem.
Nerde vereceğin o selam.
Yokmu candan bir selam.
Selamsız olmaz yola devam.

Yoktur bacım dikensiz gül.

Boynu bükük olmuş vatanım benim
Tuzağa düşürülür vurulur askerim
Kan gölüne döndü yine bu vatanım
Yine yüreğim de yandı yakıldı benim

Yok, mu kanayan yarama bir çare