Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Asırlardır gördüğün topraklarda
Bu toprağın ıssız bir tepesinde
Bir erenin kirlenmiş kitabesinde
Sırlar gizli bu toprakta, toprakta

Aşıkların sazlarının tellerinde

Ömür bu geçer aniden
Bir şey kalmaz senden maziden
Her sabah şafak sökerken yeniden
Bir hiç olarak gidersin birden

Yaşarken insanda amaç olmalı

yaradılış gayesi içinde nefes almak, içten içe, derin derin,
kışın poyrazında esen rüzgar bazen haşin bazen, ılık, serin,
sevdayı duymak seven gönül bahçesinin fildişi olan kulesinde.
sensiz havayı koklamak sensiz gönül bahçesinde gezmek.

ağaran saçlarıma aynada baktıkça boşa geçen ömre açınmak.

Yeşilin her tonunu Rabbim vermiş sende
Senin sevgin de vatanım yerleşti bende
Gönülleri serinleten o sular sende
Senin aşkın muhabbetin candadır canda
Benim abu hayat suyum sendedir sende

Gönül hicranla doluyor
Sen yanımda olmayalı
canım sana can diyor.
Sen benim aşkım olalı.
Gönlümde vuslata eriyor
Sen benim kadınım olalı

Koruma altına alırsın
Kulların seni sevdikçe
Sen mutluluk verirsin
Kulun yolunda gittikçe

Rahmet kapını açarsın

Öyle bir suç işledim ki sevdim ben seni.
Nasıl bilebilirdim gönülden sevmeyeceğini.
Uğrunda ölmeyi bile göze almıştım senin.
Bu seven kalbi hüsrana uğrattın benim.

Düşünüyorum seni sevmek hatamı neydi?

Gönlümün sultanı
Ciğerimin paresi
İlkbaharım, yazım
Derdimin dermanı
Zeynebim benim
Gül dalında açan

Yeter ki sen gönülden iste.
Yakar aşkı kül eder seni.
Bir ol demeyle yarattı evreni.
Hak ne yapsın söyle
Kalp gözüyle görmeyeni

İleri geri konuşur sokakta itin birisi
Türk’le hesabı neymiş sor hele hele
Sopa yememiş anlaşılır hain birisi
Bir gün hesap sorarız dur hele hele

Bir yığın hain almış onu arasına