Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

Vatan oldu bir garip vatan
Rahatsız toprakta şehit yatan
Ayinden rahatsız Allaha ayan
Haçlı seferleri başladı inan
Türkoğlu Türk artık uyan
Yağmurlar yağmadan

Gelincik tarlasına dönmeli vatan
O zaman huzur bulur toprakta yatan
Damarında asil olan dolaşan kan
Sahip çık buradan yok başka vatan

Kendini hor görme dik olsun başın

Dağları dar getirdin pkklı alçak itlere
Meydanı bırakmadın adı soysuzlara
Sığmadın engin alan meydanlara
Kahpeler tuzak kurdu attı zindanlara

Sen Türkoğlu Türksün acılar normal

Rabbim, senin aşkından yandım kavruldum
Esen yel ile savruldum savruldum
Gecenle gündüzünle seninle oldum
Aşkın yaktıkça Rabbim kendimi buldum

22.12.2012/ANKARA

Saçlarına hep aklarda düşmüş
Can ciğer benim kardeşim
Yıllarda beni gibi seni eskitmiş
Gönlünde sevgi dolu kardeşim

Erzurum ovası dar gelirdi bizlere

Avare gezme gönül boşu boşuna
Kötü kem gözler gitmez senin hoşuna
Yazın dayanamazsın gönül kışına
Seversin baharın kardelenlerini

Yar dedin mi gönülden seni sevmeli

Yıllar geçti unutmam seni
Kuru bir ağaca benzettin beni
Kuruttun kanımı ziyan ettin bu canı
Affetmem seni sevgilim seni

Yıllar geçiyor bak ardı ardına

Âlemde gündüz gönlümde ise gece
Sensizlik benim için büyük işkence.

Ben seninle ebedi bir vüslata erince
Sevgim kini nefreti gönlümde eritince.

Menekşemdin açardın gönlümün çayırında
Sevgin yankılanırdı kalbimin her köşesinde
Hayaller kurardım senin için uykularımda
El ele koşmak isterdim doğanın kucağında

Sen beni gerdin canım vefasızlık çarmağına

Hatıralarımı sakladım meleğim
Seninle ilgili bu ilk baharıma
Gönlüme senin için hep gül ekeceğim
Koşup gelsene benim gönül bağıma

Bak bu açan çiçeklerim senin için