Halil Çolak Şiirleri - Şair Halil Çolak

kendimi hesaba çekiyorum bu ara
haksızlara karşı bulamadım çare
rahatı huzuru attım ben kenara
hakkı bağrıma bastım gel de gör

hak yolunda yürüdüm dönmedim

Gitti kış mevsimi bahar ile birlikte
Gönlümde çiçek açtı bin bir çiçek gül ile
Ömür boşa geçti çile ile dert ile
Savurdu bu kader esen giden yel ile

Halil ÇOLAK 30/11/2006 ANKARA

Dünya tarihine damgayı vuran,
Anadolu’da Türkiye devletini kuran,
Kanıyla sulayıp toprağı Vatanda yapan,
Gök bayraklı Oğuz Soyuyumdur.

Kimisi can sever, kimisi canan
Benim de sevgilim bu yüce vatan.
Nabızla sevgisi durmadan atan
Gördüğün koskoca Anadolu Vatan

Çanakkale destanı yeniden yazan

Bilmezsin sen ne sevmeyi ne de sevilmeyi
Gözlerini kapatmışsın göremezsin asla gerçeği
Sevmediğin için bilmesin gönülden ağlamayı
Gönlünü ferahlatır yanaktan süzüle göz yaşları

Halil ÇOLAK 26.10.2008

Sen bir gülsün ebedi gül
Güzelim çam güzelim gül
Mutluluk kaynağım gül
Geleceğim bahtım olan gül
Derdimin dermanıdır gül
Aşkım muhabbetim yine gül

Kalp hep sana aşıktır Rabbim
Gönlüm aşkınla yanıp tutuşur
Bir gün nasıp olursa
İki cihan selveri ile buluşur
Bu aşk uçsuz bucaksız okyanusta yüzüyor
Seven Kalpler seni gece gündüz anıyor

Gönüller sultanı sen gönlüme hoş sefa geldin.
Ben ayı ararken gökte güneşimi buldum.
Seni bulur bulmaz ben yandım kavruldum.
Ahmet Yesevi piri gönlüme hoş sefa geldin.

gönlümde ben yapmıştım çile hanemi.

Gün gelir dostum beni eğer anarsan
Ve gün gelir yokluğumda beni ararsan
Nerededir, ne haldedir diye sorarsan,
Her zaman yanındayım, arkandayım

Issız bir köşede yanalız kaldığın an

Vatanımda neler oluyor,
Anlamıyorum çaresizim...
Niçin bu hale düştük üzülüyorum,
Feryatlarımız duyulmuyor.
Millet olarak Çaresizim
Düşünmekten yorgun düştü beynim