Haliç vapurunda gidiyorum
saat öğle saatleri
Mavi kumaş gibi yırtılıyor deniz
Rüzgar vuruyor yüzüme
Düşünüyorum İstanbulu
oda benim gibi kalabalık ve karışık
Aklıma geliyor sevdalarım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta