Hâli Se Şiirleri - Şair Hâli Se

of ya şiire düştüm
kanadımdan çekiştiriyor fezaya
oysa çoktur derinlere kök saldım
çatırdıyor ruhumda bir ince iplik
bu gürültüyle uykulardan irkildim
sihre büründün 'sen' yine, bin bir güzel isminle

padişah kaftanı gibi baba gözlerinde yıldızlar
müze müdürü gibisiniz sen ve onlar keskince gören
gelen giden anıları
elleri delice kovup duran ölümü

iştahla kapattığımız kapıların ardından o ses. bahar

Unutalım gitsin
ama gitmez ki
başımızda akşamlar siyah,
şeddeler kuşanarak,
kendi gibi karadan kara fraklar giymekle
bir çift kömür parçasını üzerimize fırlatmakla

Sevda türlümüze beton efekti veren güz rüzgarında sonra
demliği bitirene kadar içmekle canlı ve sıcak tuttuğumuz o pasif isyanın
damağımıza nakşettiği tadın tesellisi de
hiç de azımsanmacak diyerekten
karadutlar seyrine çıkan bir kelam yazdık kara taşa göz damlalarıyla

sophie loren'in bütün pozları
üstüne dağların geceleriki ıssızlığı
üstüne yıldızların adsızlığı
ve bir dakika'lı kum saatinin kifayetsizliği
Yağmur öyle
orda burda ve hatta sevgili yüzünde