İkiye yarılan kalbimin bir yarısı Halep
Molozlar arasında kaybettik zeytin ellerini
Zaman karanlık odalardanmı taşar hep
Keşke ben ölsemde sen kırsan zincirlerini.
Sela sesleri yırtıyor uçakların ciğerlerini
Gölgemizin avlusunda ayaz yanığı Halep
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta