Halenur Kor Şiirleri - Şair Halenur Kor

Dalmış gözlerine, derinden bakar,
Gözlerim sevgiyi anlatır sana.
Yüreğim kor ateş, saçlarımda kar,
Durmadan figanda hep yana yana...

Suskunsa dillerim sözüm yok sanma,

Nisan yağmurlarıyla ıslanır yanaklarım,
Sislerle, bulutlarla kederli sokaklarım.

Uçuşan şen kuşlara eş olsam yücelerde,
Anlatamam derdimi bu yarım hecelerde.

Bir radyomuz vardı evimizin başköşesinde. Sanki tahtında oturan bir kraliçe... Ne söylerse ağzına bakardık, dinlerdik. Yeri gelir güler, yeri gelir ağlardık onunla...

Rahmetli ağabeyimde alafranga müzik dinleme merakı vardı. Açardı sonuna kadar. Babam rahmetli, alaturka müptelâsı... İki kuşak arasındaki savaşta, olan o güzel radyomuza olurdu. Biri kapatırken ağzını, öbürü kulağını bükerdi. Zavallı tıkanırdı üzüntüden. Sesi kısılırdı, parazit yapardı. O zaman da tokatlar patlardı soldan sağdan...

Odanın köşesinde mıhlanmış bir raf üzerinden seyrederdi bizleri gülerek... Dantel örtüsü başında, evin büyük hanımı gibiydi. Susmasını da bilirdi, şarkı söylemesini de... Bilgi dağarcığı öyle zengindi ki, şaşardık. Hülyalara dalardık şarkılarıyla... Ya da toplardı aileyi radyo tiyatrosuyla. Çıt yok! Koca aile; altı kız, iki delikanlı. Kızlar seslenirdi piyes başlarken birbirlerine. Bense elimde kalem, yeni çıkan şarkıların sözlerini, acele acele kâğıtlara yazmak için çırpınırdım.''İçin için yanıyor, yanıyor bu gönlüm''. Bazen de can kulağıyla dinlediğimiz ''Çocuk Saati.'' Ne güzel günlerdi onlar...

Yokuştan tıkır tıkır
Tırmanıyor bir yaylı,
İçinde bir sarışın
Bakışları hülyalı…

Mavi gözleri ufka

Gözlerimde gözlerini hissettiğim zaman
Serin pınarlar çağlardı içimde.
Berrak, coşkun kaynaklar gibi gür...
Gülüşün okşardı yüzümü,
Ağustosta çıkan meltemler gibi ılık.
Sevgi çiçeklerinin kokusu sinerdi saçlarıma,

Çok gençtim o zaman,
Belki çocuktum.
Çılgın gibiydim,
Çünkü âşıktım.
Sana baktıkça
Erirdi kalbim,

Gün batımının elemi,
Kız Kulesi'nin utangaçlığı yüzünde.
Oltalara tutulmuştum gözlerinde.
Daha çok saplanıyordum
Ayrılmak istedikçe...
Fırtınalar kopan gözleri sessizdi,

Sar sînene, kucağında sakla beni âh sevgili,
Der bahçemden demet demet kokla pembe, sarı gülü,
Dinledikçe şen sesini, sanki öter bülbül dili,
Göremezsem yanımda hiç, akar gözden aşkın seli...

Yücelerden yıldız yıldız dökülüyor bak umutlar,

Ağlama kadınım…
Mahzun gözlü ceylanlar gibi ağlama…
Sesin duyulmaz…
Duyulmaz sessizliğinin çığlığı…
Eğme başını!
Kaldır gözlerini,

Bir bakış,
Bir bakış var, gözlerine değmiyor,
Hayâlini saklamış kirpiklerinin içine sımsıkı...
Bakıyor, bakıyor,
Başını eğmiyor...