Hala tedirgin oluyorum
bir polis arabası gördüğümde,
Bir siren sesi duyduğumda,
Hala ürperiyorum acaba acaba beni mi arıyorlar diye,
Travma travma travma travma ruhumuza işledi,
On iki Eylül var ya ömrümüzü dişledi,
Tam otuz beş yıl geçti aradan,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta